Elk seizoen op het juiste moment
De teeltkalender van peer.
Bekijk wanneer je aan de slag kunt en wanneer je resultaat mag verwachten. De periodes zijn een richtlijn: ras, weer en standplaats bepalen de precieze timing.
- Planten in volle grond
- begin januari – eind maart; begin november – eind december
- Oogsten
- begin augustus – begin oktober
- Snoeien
- begin januari – eind februari; begin december – eind december
Elk vakje staat voor een halve maand. Schuif de kalender opzij op een klein scherm.
Een goede start
Peer planten.
Peren worden niet uit zaad gekweekt voor consumptie, maar geplant als jonge boom die is geënt op een onderstam. Zaaien levert onvoorspelbare vruchten op en wordt alleen gebruikt voor veredeling. Voor de tuin kies je altijd een geënte perenboom.
Planten van een jonge boom
Perenbomen plant je bij voorkeur in de rustperiode, van november tot maart, zolang het niet vriest. In deze periode kan de boom rustig wortels vormen voordat de groei in het voorjaar begint. Graaf een ruim plantgat en maak de bodem goed los.
Plaats de boom zo dat het entpunt altijd boven de grond blijft. Vul het plantgat met losse aarde, druk licht aan en geef direct royaal water.
Onderstammen en groeivorm
De onderstam bepaalt de uiteindelijke grootte van de boom. Voor kleinere tuinen zijn laagstam- en halfstamperen geschikt. Hoogstamperen worden groot en passen vooral in ruime tuinen of boomgaarden.
Aandacht voor wat groeit
Peer verzorgen.
Standplaats en bodem
Peren houden van een zonnige, warme plek en een voedzame, goed doorlatende bodem. Ze zijn iets gevoeliger voor natte grond dan appelbomen. Zorg daarom altijd voor goede afwatering om wortelproblemen te voorkomen.
Water en voeding
Jonge perenbomen hebben de eerste jaren regelmatig water nodig, vooral bij droog weer. Geef in het voorjaar compost of organische mest om groei en bloei te ondersteunen. Te veel stikstof zorgt voor sterke groei maar minder vruchten.
Snoei (belangrijk)
Peren groeien van nature sterker omhoog dan appels en vormen veel lange scheuten. Snoei is noodzakelijk om vruchtvorming te stimuleren.
- Wintersnoei (januari–februari):
Vorm de boom door dode, beschadigde en kruisende takken te verwijderen. Dun de kroon uit zodat licht en lucht goed kunnen doordringen. Behoud korte zijtakken (vruchthout), want daar worden de peren aan gevormd.
- Zomersnoei (juli–augustus):
Zomersnoei is bij peer extra belangrijk. Knip lange, sterk groeiende scheuten terug tot enkele bladeren. Dit remt de groei en stimuleert de aanleg van bloemknoppen voor het volgende jaar.
Bestuiving
De meeste perenrassen zijn niet zelfbestuivend. Voor een goede oogst is een tweede perenboom van een ander ras nodig, of een geschikte bestuiver in de omgeving.
Genieten van je tuin
Oogsten en bewaren.
Oogsten
Peren worden meestal geoogst vóórdat ze volledig rijp zijn. Rijpe peren laten zich gemakkelijk losmaken van de tak met een lichte draai. Te laat oogsten kan leiden tot melige vruchten.
Nariijpen
Veel perenrassen rijpen pas na de oogst. Laat ze enkele dagen tot weken op een koele plek liggen totdat ze zacht en aromatisch worden.
Bewaren
Bewaarperen worden koel, donker en vorstvrij opgeslagen, bij voorkeur rond 2–5 °C. Controleer regelmatig op rotte vruchten om aantasting te voorkomen.
Opbrengst
Een volwassen perenboom kan jaarlijks tientallen kilo’s peren opleveren, afhankelijk van ras, snoei en weersomstandigheden.
Houd je gewas in de gaten
Ziektes en plagen.
Bekijk de ziekte- en plagengids
Bij peer kun je onder meer deze ziektes en plagen tegenkomen.
Perenschurft
Schurft op peer wordt veroorzaakt door Venturia pyrina. Deze schimmel is verwant aan de veroorzaker van appelschurft, maar hoort bij peren. Hij kan bladeren, vruchten en jonge twijgen aantasten.
Vochtige omstandigheden helpen de ziekte uitbreiden. Schurft op jonge peren kan de groei van de schil verstoren, waardoor ruwe plekken en barsten ontstaan.
Herkennen
- Donkere, fluweelachtige vlekken op bladeren.
- Ruwe bruine tot zwarte plekken op peren.
- Barsten en misvorming bij sterk aangetaste vruchten.
- Blaasjes of scheurtjes op jonge twijgen.
Voorkomen
Geef de boom een luchtige kroon en kies bij aanplant een minder vatbaar ras. Ruim ziek afgevallen blad op.
Controleer tijdens de gewone snoei ook jonge twijgen. Besmet materiaal op de boom kan een bron voor het volgende seizoen vormen.
Wat kun je doen?
Snoei duidelijk aangetaste twijgen op een geschikt moment weg. Controleer vruchten op rot en scheuren.
Een peer met alleen oppervlakkige schurft is vaak nog te gebruiken. Diepe beschadiging verkort de bewaartijd: verwerk zulke vruchten eerder en bewaar alleen gezonde exemplaren.
Bladluis
Bladluizen zijn kleine insecten die plantensap opnemen uit jonge scheuten, knoppen en bladeren. Ze kunnen groen, zwart, geel of roze zijn. Door hun snelle vermeerdering verschijnen soms in korte tijd dichte groepjes op een plant.
Luizen kunnen groei vervormen en sommige soorten brengen plantenvirussen over. Toch hoeft een kleine kolonie op een gezonde plant geen probleem te zijn: bladluizen zijn ook voedsel voor veel nuttige tuindieren.
Herkennen
- Groepjes kleine insecten op zachte scheuten of onder jong blad.
- Gekruld of misvormd blad en soms geremde groei.
- Kleverige honingdauw, eventueel met een zwarte roetachtige laag.
- Witte vervellingshuidjes en mieren die langs de stengels lopen.
Voorkomen
Controleer de jonge groei regelmatig. Geef planten passende voeding en voorkom overmatig stikstofgebruik, dat veel zachte groei oplevert.
Bied met verschillende bloeiende planten ruimte aan zweefvliegen, lieveheersbeestjes en sluipwespen. Controleer nieuwe planten voordat je ze tussen je gewassen zet.
Wat kun je doen?
Bij weinig schade kun je de natuurlijke vijanden tijd geven. Worden jonge planten geremd, wrijf kolonies dan voorzichtig weg of spoel ze met water af zonder het gewas te beschadigen.
Herhaal de controle en let op larven van nuttige insecten voordat je ingrijpt. Verwijder alleen zwaar bezette scheuttoppen als de plant dat kan missen.
Roest
Roest is een groep schimmelziekten die gekleurde sporenhoopjes op planten vormt. Er bestaan veel soorten met eigen waardplanten. Roest op prei of knoflook is bijvoorbeeld niet dezelfde aantasting als perenroest.
Bij alliums zie je vaak oranje puistjes op het blad; bij peer vallen juist feloranje bladvlekken op. Een lichte aantasting laat planten meestal doorgroeien. Veel bladverlies kan de opbrengst verlagen.
Herkennen
- Gele, oranje, bruine of donkergekleurde sporenhoopjes.
- Poeder dat soms van het blad loskomt.
- Bij peer opvallende oranje vlekken en later uitsteeksels onder het blad.
- Bladeren vergelen of verdrogen bij een zware aantasting.
Voorkomen
Plant niet te dicht, geef aan de voet water en voorkom overmatige stikstofbemesting. Ruim aangetast blad na de teelt op.
Kies waar mogelijk minder vatbare rassen. Perenroest wisselt tussen peer en bepaalde jeneverbessen; een plant op grotere afstand biedt daarom niet altijd volledige bescherming.
Wat kun je doen?
Verwijder sterk aangetaste bladeren wanneer de plant dat kan missen. Maak het gewas niet kaal om elk sporenhoopje te verwijderen.
Controleer of nieuwe groei gezond blijft. Bij terugkerende zware aantasting helpt een gewasspecifieke aanpak meer dan een algemene roestbehandeling. Ziek blad en beschadigde delen worden niet opnieuw groen.
Een fijne plek in je tuin
Wie groeit ernaast?
Goede buren
Er valt nog meer te kiezen
Rassen van peer.
Controleer de aanwijzingen bij het gekozen ras voor de precieze teeltwijze.
- Bonne Louise d'Avranches
- Charneux
- Doyenné du Comice
- Williams
- Winterrietpeer
- Zomer Bloedpeer
