Moestuin Maatje
Bloemen · De gewassengids

Roos
kweken.

Rozen worden in de praktijk vrijwel altijd geplant als jonge struik of als geënte roos op onderstam. Zaaien is mogelijk, maar wordt zelden toegepast omdat het lang duurt en onvoorspelbare resultaten geeft.

Bekijk de teeltkalender
Roos
Rozenfamilie
Standplaats
Zon
Plantafstand
60 cm
Rijafstand
80 cm
Waterbehoefte
Gemiddeld
Moeilijkheid
3 van 5
Levensduur
Meerjarig

Elk seizoen op het juiste moment

De teeltkalender van roos.

Bekijk wanneer je aan de slag kunt en wanneer je resultaat mag verwachten. De periodes zijn een richtlijn: ras, weer en standplaats bepalen de precieze timing.

Planten in volle grond
begin januari – eind maart; begin november – eind december
Bloei
begin juni – eind september
Snoeien
begin maart – eind maart; begin juni – eind juli

Elk vakje staat voor een halve maand. Schuif de kalender opzij op een klein scherm.

Een goede start

Roos planten.

Rozen worden in de praktijk vrijwel altijd geplant als jonge struik of als geënte roos op onderstam. Zaaien is mogelijk, maar wordt zelden toegepast omdat het lang duurt en onvoorspelbare resultaten geeft. Voor de tuin is planten de meest betrouwbare methode.

Planten van een roos

Rozen kunnen worden geplant van november tot en met maart, zolang het niet vriest. Containerrozen kunnen ook in het voorjaar of najaar worden geplant. Graaf een ruim plantgat en maak de grond goed los.

Plaats de roos zo dat het entpunt enkele centimeters onder het grondoppervlak komt. Dit beschermt tegen vorst en stimuleert sterke scheutvorming. Vul het gat met losse aarde, druk licht aan en geef royaal water.

Standplaats bij het planten

Rozen hebben veel zon nodig. Kies een plek met minimaal 5 tot 6 uur zon per dag en voldoende luchtcirculatie om ziektes te beperken.

Aandacht voor wat groeit

Roos verzorgen.

Bodem en voeding

Rozen groeien het best in een voedzame, humusrijke en goed doorlatende bodem. In het voorjaar wordt compost of speciale rozenmest gegeven om groei en bloei te ondersteunen. Tijdens de bloeiperiode kan extra voeding zorgen voor rijkere bloei.

Water geven

Geef rozen diep en gericht water aan de voet van de plant. Vermijd nat blad, omdat dit schimmelziekten bevordert. Regelmatige watergift is vooral belangrijk tijdens knoppenvorming en bloei.

Snoei (essentieel)

Snoei rozen jaarlijks in het vroege voorjaar (maart). Verwijder dode, zwakke en kruisende takken. Snoei tot net boven een naar buiten gericht oog. Doorbloeiende rozen bloeien op nieuw hout en profiteren van regelmatige snoei tijdens het seizoen.

Genieten van je tuin

Oogsten en bewaren.

Bloei en sierwaarde

Rozen bloeien, afhankelijk van het type, van late lente tot ver in de herfst. Door uitgebloeide bloemen regelmatig weg te knippen, wordt nieuwe bloei gestimuleerd.

Rozenbottels

Wanneer bloemen niet worden verwijderd, kunnen zich rozenbottels vormen. Deze zijn decoratief in de herfst en winter en vormen een voedselbron voor vogels.

Opbrengst

De opbrengst van een roos zit vooral in langdurige bloei, geur en sierwaarde. Sommige rassen leveren daarnaast bottels die geschikt zijn voor verwerking.

Houd je gewas in de gaten

Ziektes en plagen.

Bekijk de ziekte- en plagengids

Bij roos kun je onder meer deze ziektes en plagen tegenkomen.

Meeldauw

Meeldauw is een naam die voor twee verschillende groepen aantastingen wordt gebruikt. Echte meeldauw veroorzaakt meestal een wit, poederig laagje aan de buitenkant van bladeren. Valse meeldauw geeft eerder geelachtige bladvlekken met dons aan de onderzijde en behoort tot de oömyceten.

In de moestuin zie je echte meeldauw onder meer op courgette en komkommer; valse meeldauw kan bijvoorbeeld uien en spinazie aantasten. De ziekteverwekkers hebben eigen waardplanten: meeldauw op het ene gewas is niet automatisch dezelfde aantasting als op het andere.

Herkennen

  • Echte meeldauw: witte, meelachtige vlekken op blad en soms stengels.
  • Valse meeldauw: gele of bleke plekken bovenop, met witgrijs tot paars dons eronder.
  • Bladeren kunnen vervormen, vergelen en later verdrogen.
  • Bij sterke aantasting neemt de groei af; bekijk altijd beide bladkanten.

Voorkomen

Geef planten ruimte en houd de bodem gelijkmatig vochtig. Droogtestress bevordert echte meeldauw, terwijl langdurig nat blad juist gunstig is voor valse meeldauw.

Geef bij de voet water, lucht de kas en kies waar mogelijk minder vatbare rassen. Ruim aangetaste resten aan het einde van de teelt op.

Wat kun je doen?

Verwijder de zwaarst aangetaste bladeren zonder de plant kaal te maken. Verbeter de groeiomstandigheden en blijf nieuw blad controleren.

Oude bladeren met echte meeldauw aan het einde van de zomer hoeven niet meteen het einde van de oogst te betekenen. Bij snel uitbreidende valse meeldauw op jonge planten is verwijderen soms nodig om verspreiding te beperken.

Bekijk meeldauw in de ziekte- en plagengids

Sterroetdauw

Sterroetdauw is een schimmelziekte van rozen, veroorzaakt door Diplocarpon rosae. De bladeren krijgen donkere vlekken en kunnen daarna geel worden en afvallen. Bij herhaalde zware aantasting houdt de struik weinig blad over en neemt de groeikracht af.

De ziekte breidt vooral uit wanneer het blad lang nat blijft. Besmet blad en aangetaste scheuten kunnen de schimmel naar een volgend seizoen meenemen. Dit is iets anders dan afveegbare roetdauw op honingdauw.

Herkennen

  • Zwarte of paarszwarte vlekken met vaak een onregelmatige, stralende rand.
  • Geelverkleuring rond aangetaste plekken.
  • Vroegtijdige bladval, vaak eerst laag in de struik.
  • Soms kleine donkere plekjes op jonge scheuten.

Voorkomen

Kies minder vatbare rozen en geef ze een lichte, luchtige standplaats. Geef water aan de voet zodat het blad zo kort mogelijk nat blijft.

Ruim ziek afgevallen blad op. Houd met passende snoei voldoende ruimte tussen de takken.

Wat kun je doen?

Verwijder aangetast afgevallen blad en sterk zieke scheuten tijdens de gewone verzorging. Laat genoeg groen over om de roos te laten doorgroeien.

Ondersteun herstel met passende voeding en water. Een enkele bladvlek hoeft niet bestreden te worden, maar herhaald kaal worden kan aanleiding zijn om de standplaats of rassenkeuze te verbeteren.

Bekijk sterroetdauw in de ziekte- en plagengids

Bladluis

Bladluizen zijn kleine insecten die plantensap opnemen uit jonge scheuten, knoppen en bladeren. Ze kunnen groen, zwart, geel of roze zijn. Door hun snelle vermeerdering verschijnen soms in korte tijd dichte groepjes op een plant.

Luizen kunnen groei vervormen en sommige soorten brengen plantenvirussen over. Toch hoeft een kleine kolonie op een gezonde plant geen probleem te zijn: bladluizen zijn ook voedsel voor veel nuttige tuindieren.

Herkennen

  • Groepjes kleine insecten op zachte scheuten of onder jong blad.
  • Gekruld of misvormd blad en soms geremde groei.
  • Kleverige honingdauw, eventueel met een zwarte roetachtige laag.
  • Witte vervellingshuidjes en mieren die langs de stengels lopen.

Voorkomen

Controleer de jonge groei regelmatig. Geef planten passende voeding en voorkom overmatig stikstofgebruik, dat veel zachte groei oplevert.

Bied met verschillende bloeiende planten ruimte aan zweefvliegen, lieveheersbeestjes en sluipwespen. Controleer nieuwe planten voordat je ze tussen je gewassen zet.

Wat kun je doen?

Bij weinig schade kun je de natuurlijke vijanden tijd geven. Worden jonge planten geremd, wrijf kolonies dan voorzichtig weg of spoel ze met water af zonder het gewas te beschadigen.

Herhaal de controle en let op larven van nuttige insecten voordat je ingrijpt. Verwijder alleen zwaar bezette scheuttoppen als de plant dat kan missen.

Bekijk bladluis in de ziekte- en plagengids

Rozenkever

Met rozenkever wordt meestal de goudglanzende rozenkever (Cetonia aurata) bedoeld. Deze opvallende kever bezoekt bloemen voor onder meer stuifmeel en nectar. Soms knabbelt hij aan bloemblaadjes, maar een bezoek betekent niet automatisch ernstige schade.

De larven leven in rottend organisch materiaal, bijvoorbeeld compost. Daar helpen ze bij de afbraak. Ze moeten niet zomaar worden aangezien voor wortelvretende engerlingen van andere kevers.

Herkennen

  • Een vrij grote, metaalgroen glanzende kever in een bloem.
  • Kleine vraatplekken aan bloemblaadjes of meeldraden.
  • Witgele, gekromde larven in compost of vermolmd materiaal.
  • De plant zelf groeit vaak normaal door.

Voorkomen

Accepteer wat bloembezoek en bied verschillende bloeiende planten aan. Zo hangt niet al het bezoek aan één rozenstruik.

Controleer eerst welk dier je ziet. Het verwijderen van alle keverlarven uit compost verstoort ook nuttige afbraakprocessen.

Wat kun je doen?

Meestal is niets doen de beste keuze. Wordt een bijzondere bloem sterk aangevreten, verplaats de kever dan voorzichtig naar een andere bloeiende plek in de tuin.

Laat larven in compost met rust wanneer ze bij deze soort horen. Bij echte wortelschade is nadere herkenning nodig, omdat waarschijnlijk een andere keversoort betrokken is.

Bekijk rozenkever in de ziekte- en plagengids

Een fijne plek in je tuin

Wie groeit ernaast?

Liever wat verder weg

Er valt nog meer te kiezen

Rassen van roos.

Controleer de aanwijzingen bij het gekozen ras voor de precieze teeltwijze.

  • Hondsroos
  • Angel Wings
  • Rosa glauca
  • Adenochaeta
  • Apothekersroos
  • Trigintipetala
  • Duc de Cambridge
  • Ispahan
  • Kaneelroos
  • Bella Romantica
  • Honore de Balzac
  • Kebu
  • Piro 3

Van lezen naar laten groeien

Geef je gewassen een plek
in jouw tuinplan.

Neem deze kennis mee naar buiten. Met Moestuin Maatje houd je jouw gewassen, tuinindeling en planning bij elkaar.

Ontdek de app